Format
Przygotujcie model w formacie GLB (binarny glTF 2.0). To główny plik: korzystają z niego zarówno widok 3D na wszystkich urządzeniach, jak i WebAR.
Sprawdźcie plik według tej listy lub przekażcie stronę swojemu specjaliście 3D. Od przygotowania zależy, które możliwości będą dostępne w konfiguratorze.
Przygotujcie model w formacie GLB (binarny glTF 2.0). To główny plik: korzystają z niego zarówno widok 3D na wszystkich urządzeniach, jak i WebAR.
Usuńcie zbędną geometrię i zoptymalizujcie tekstury. Zalecamy plik do 15 MB, do 500 000 trójkątów i tekstury do 2048 px; powyżej 50 MB, 2 000 000 trójkątów lub 4096 px model trzeba dostosować. Bezpłatne sprawdzenie modelu czyta pliki do 300 MB - to jego limit, a nie zalecenie. Skompresowany plik (Draco lub Meshopt) otwórzcie w tym samym sprawdzeniu: pokaże ono, czy plik otwiera się w 3D na stronie oraz w WebAR na Androidzie i iPhonie. Sprawdźcie ładowanie przez sieć komórkową.
Używajcie metrów: jedna jednostka modelu równa się jednemu metrowi. Sprawdźcie gabaryty, orientację pionową i punkt podparcia. Porównajcie końcowy plik z wymiarami rzeczywistego wyrobu.
Używajcie zgodnych materiałów PBR i osadzajcie niezbędne tekstury w pliku. Sprawdźcie kolor, chropowatość, powierzchnie metaliczne i mapy normalnych. Materiałom, które będą przełączane lub przebarwiane, nadajcie czytelne nazwy. Szkło róbcie przezroczystością, bez załamania światła (Transmission): z załamaniem przeglądarka rysuje scenę dwa razy, a model zacina się na telefonach.
Rozdzielcie przełączane i rozkładane elementy na samodzielne obiekty. Połączcie powiązane części w grupy nadrzędne. Nazwijcie je według przeznaczenia: na przykład „Dach”, „Drzwi”, „Półki”. Sprawdźcie przygotowane warianty przed wczytaniem do Studio. Pozostałe części o tym samym materiale połączcie w jeden obiekt: przeglądarka rysuje każdą część osobno, dlatego zalecane jest do 50 części.
Na Androidzie WebAR otwiera się przez Scene Viewer lub WebXR, a na iPhonie i iPadzie konfigurator sam tworzy plik do Quick Look z GLB. Osobny plik USDZ dodajcie tylko wtedy, gdy potrzebujecie iOS Quick Look z dokładnym odwzorowaniem złożonych materiałów. Aby w WebAR model miał rzeczywisty rozmiar, zachowajcie skalę w metrach.
Model 3D przesyłacie do OKADAR Studio, aby ustawić konfigurator, a gotowe pliki umieszczacie na swojej stronie lub w wybranym miejscu przechowywania - modelu nie trzeba przechowywać na serwerze OKADAR. Podczas sprawdzania modelu plik nie opuszcza Waszego komputera. Na potrzeby testu na telefonie kopia jest przechowywana przez 24 godziny, a potem usuwana automatycznie.
Przygotujcie model w swoim edytorze 3D, przekażcie wymagania specjaliście lub zamówcie stworzenie albo adaptację w OKADAR. Najpierw sprawdzimy materiały źródłowe i uzgodnimy zakres prac.
Sprawdź swój modelW sprawach modelu, pracy w Studio, publikacji lub WebAR napiszcie do nas. Opiszcie zadanie i dołączcie link do projektu.
Napiszcie do nas e-mailem - do wiadomości możecie dołączyć opis, linki i obrazy.
Studio to przestrzeń robocza, w której przygotowujecie konfigurator. Projekt składa się z pięciu kroków: wymagany jest tylko model, pozostałe można wykonać w dowolnej kolejności.
Prześlijcie model 3D produktu w formacie GLB - na nim ustawia się wszystkie kolejne kroki.
Określcie, co kupujący może wybrać: części, warianty wykonania, materiały i kolory.
Ustawcie ceny wariantów i kolejny krok kupującego: koszyk lub zapytanie do sprzedawcy.
Sprawdźcie, jak kupujący zobaczy produkt: wygląd, scenę, wymiary, WebAR i język.
Opublikujcie konfigurator: dodajcie kod do strony w swojej witrynie lub pobierzcie gotowy projekt.
Projekt można konfigurować i sprawdzać bez płatności. Do publikacji konfiguratora i zmiany już opublikowanego potrzebny jest dostęp do Studio.
Otwórz Studio